।। सार्थ श्री सकलसंतगाथा ।।

बाळक्रीडा  अभंग क्र.२६

संयोग सकळां असे सर्वकाळ । दुश्चित्त गोपाळ आला दिसे ॥१॥

गोपाळ गुणाचा म्हणे गुणमय । निंबलोण माये उतरिले ॥२॥

उतरूनि हाते धरि हनुवटी । ओवाळूनि दिठी सांडियेली॥३॥

दिठी घाली माता विश्वाच्या जनका । भक्तिचिया सुखा गोडावला ॥४॥

लहान हा थोर जीवजंत भूते । आपण दैवते झाला देवी ॥५॥

देवी म्हैसासुर मुंजिया खेचर । लहान हि थोर देव हरि ॥६॥

हरि तुका म्हणे अवघा एकला । परि या धाकुला भक्तीसाठी ॥७॥

माझी वाणी तुझे वर्णी गुण नाम | ऐसें देईं प्रेम कांहीं कळा ||धृ||

अभंग क्र-३८३४(शिरवळकर)

sanyog sakala ase sarvakal duschitt gopal aala dise