।। सार्थ श्री सकलसंतगाथा ।।

बाळक्रीडा  अभंग क्र.५

शिळा स्फटिकची न पालटे भेदें । दाउनिया छंदे जैसी तैसी ॥१॥

जैसा केला तैसा होय क्षणक्षणा । फेडावी वासना भक्तिभावें ॥२॥

फेडावया आला अवघियांची धणी । गोपाळ गौळणी माय बाप ॥३॥

मायबापा सोडविले बंदीहुनी । चाणूर मर्दुनी कंसादिक ॥४॥

आधिक नाही देणें अरिमित्रा एक । पूतना कंटक मुक्‍त केली ॥५॥

मुक्‍त केला मामा कंस महादोषी । बाळहत्या रासी पातकांच्या ॥६॥

पाप कोठें राहे हरि आठविता । भक्‍ती द्वेषें चिंता जैसा तैसा ॥७॥

साक्षी तयापाशी पूर्वील कर्माच्या । बांधला सेवेच्या ऋणी देव ॥८॥

देव भोळा धांवे भक्‍ता पाठोवाटी । उच्चारितां कंठी मागेमागें ॥९॥

मानाचा कंटाळा तुका म्हणे त्यासी । धावे तो घरासीं भाविकांच्या ॥१०॥
माझी वाणी तुझे वर्णी गुण नाम | ऐसें देईं प्रेम कांहीं कळा ||धृ||

अभंग क्र-३८१३(शिरवळकर)

shila sphatikachi sfatikachi n palate bhed davuniya chande jaisi taisi