श्री ज्ञानेश्वर महाराज कृत हरिपाठ
अभंग क्र.६
साधुबोध झाला तो नुरोनीया ठेला । ठायीच मुराला अनुभवे ||१||
कापुराची वाती उजळली ज्योती । ठायीच समाप्ती झाली जैसी ||२||
मोक्षरेखे आला भाग्ये विनटला । साधूचा अंकिला हरीभक्त ||३||
ज्ञानदेवा गोङी संगती सज्जनी । हरि दिसे जनी वनी आत्मतत्वी ||४||
हरि मुखें म्हणां हरि मुखें म्हणां | पुण्याची गणना कोण करी ||धृ||
sadhubodh zala jhala to nuroniya thela thaich thayeech thayich murala anubhav anubhave
हरि मुखें म्हणां हरि मुखें म्हणां | पुण्याची गणना कोण करी ||धृ||
sadhubodh zala jhala to nuroniya thela thaich thayeech thayich murala anubhav anubhave
No comments:
Post a Comment